เห็นหัวเรื่องแล้วออกจากโหดไปนึ๊ดด ... สำหรับการเขียนไดอารี่ครั้งแรกของเรา
เริ่มกันเลยดีก่า ว้นนี้รู้สึกหงุดหงิดตั้งแต่เช้าบอกไม่ถูก ยังงัยก้ไม่รู้
อุตสาห์ตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะไปเปิดร้านกาแฟให้เร็วหน่อย เพราะวันนี้วันเสาร์คนเยอะแน่เลย ( เหมือนปกติ ซึ่งเยอะจิง ๆ )
ไปถึงเซ็งชะมัด เจ้าหน้าที่พันทิบดันมาล้างแอร์ซะงั้น ... ทำไมไม่มาพรุ่งนี้ฟร่ะ ( เพราะพรุ่งนี้ปิดร้าน )
แต่ก้เอาเหอะ ทำงัยได้เนอะ แต่ก้ยังดีลูกค้ามายังไม่มาก แล้วก้เสร็จทันพอดี
วันนี้ลูกค้ามาเรื่อย ๆ เราก้ชงกาแฟไปได้เรื่อย ๆ ไม่ค่อยวุ่นวายอะไรมาก ... อยู่ดี ๆ นึกอยากกินโกโก้ขึ้นมาซะงั้น
เรื่องของเรื่องอยากลอง whipcream ตัวใหม่ เห็นนมในกระป๋องยังมีอยู่ก้น ๆ ด้วยความงก เลยเอาช้อนดันฝากระป๋อง
ให้จมลงไป ซะงั้นได้เรื่องเลย !!! บาดลงตรงนิ้วโป้ง คราวนี้หนักกว่าทุกครั้ง เพราะลึกมากเลือดไหลไม่หยุด
จนจะเป็นลมอยู่แว้ว !!!!! นึกขึ้นได้รีบโทรหาที่รักโดยด่วน ... ที่รักก้น่ารักมากเลย รีบวิ่งหน้าตื่นมาหาเค้า ทิ้งลูกค้าไว้
ที่ร้านซะงั้น อิ อิ รีบพาเค้าไปคลีนิคใกล้ ๆ เป็นห่วงเค้าน่าดู หุ หุ รู้สึกดีมาก ๆ เลย ทั้งวันก้คอยมาถามเค้าว่าเป็นงัยบ้าง
เจ็บไหม ดีขึ้นรึยัง ขอบคุณนะ ที่ห่วงใยกัน อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป
ปล. วันนี้งานยุ่งทั้งคู่ กาแฟก้ขายดี คอมก้ลูกค้าเยอะ เหนื่อยกันทั้งคู่ แต่สู้ ๆ นะ